Μα γράμμα στις μέρες μας?? Εδώ υπάρχει το mail, το facebook, άντε και το κινητό... Μα γράμμα?? Και είσαι και άγγλος τρομάρα σου που θα έπρεπε να είσαι technology freak. Τεσπά....
Και όχι τίποτε άλλο έπρεπε να πάω και από το αρχοντικό Ζησιμοπούλου να το παραλάβω. Που αυτό σήμαινε το κλασικό ντρούγκου ντρούγκου Καλλιθέα - Κηφισιά και από εκεί ποδαράτο ( ευτυχώς ο ήλιος έλαμπε) μέχρι το σπίτι. Ε, ναι δεν υπάρχουν και λεφτά για να παίρνω τον κυρ Λάμπρο (βλπ. οικογενειακός ταρίφας) κάθε φορά που ανεβαίνω στα πατρικά εδάφη των Β.Π....
Που λέτε, ανεβαίνω Κυριακή πρωί, δηλ. μεσημέρι, δηλ, απόγευμα για τον νορμάλ κόσμο, και λέω άντε, ευκαιρία είναι αφού έχω γράμμα από τας Αγγλίας, ας εκμεταλλευτώ και την ευκαιρία για τα ντολμαδάκια της Ορτανσίας. Καθότι η μαμά αν και αρχοντολουσάτη Κηφισιώτισα, στη μαγειρική παίρνει 20 με άριστα το 10....
Ας είναι καλά ο ύψιστος (Βούδας- διότι είμαι και λίγο εκτός με τα θεία και ...τις θείες γενικότερα) είχαν απογευματινό σουαρέ - τσάι σε φιλικό σπίτι οπότε θα έπαιρνα το γράμμα, τα ντολμαδάκια σε τάπερ κι έτσι θα γλίτωνα πολλά του τύπου : - Αννέτα δεν τρως, κι άλλο σκουλαρίκι, πότε θα βάλεις μυαλό, πότε θα γίνεις μάνα και μπλα μπλα μπλα....
Τελικά....μήπως να αλλάξω γνώμη για τα θεία?? Καθότι στο ύψος του ΚΑΤ (μακριά από μας) καλεί ο καλός πατερούλης και λέει οτι θα με περιμένουν στον σταθμό διότι δεν έχουν χρόνο...
God loves me!!! Η συνάντηση με το ζεύγος - γονείς κράτησε ένα δεκάλεπτο (ευτυχώς) οπότε ξανά εγώ ντρούγκου ντρούγκου για Καλλιθέα. Όχι τίποτε άλλο με περίμενε και ο Πετράν με τη Σίσυ
(αυτοί θα τα φτιάξουν ποτέ??) στην πλατεία για coffee...
Τέλος πάντων, για να μην σας τα πολυλογώ (χμμ τσιμουδιά) ο φάκελος ήταν παχουλός παχουλός...Αποστολέας για μαντέψτε.....ο Ριχάρδος ο μικροτσούτσουνος !!!
Ω ναι! Αυτός...Α τι? Δεν τον ξέρετε?? Καλά δε σας έχω πει για τον πιο μικρό έρωτα της ζωής μου?? Ντροπή! Ξεχνιούνται τέτοιοι έρωτες?? Κι όμως, όταν έχεις να κάνεις με 10 cm maximum, πιστέψτε με, όλες θα θέλαμε να τον ξεχάσουμε... Εγώ όμως, ως γνήσια Ουρσουλίνα πάντα ευγενική...ε, καλά, όχι και τόσο...
Που λέτε, τον Richard τον γνώρισα στας Αγγλίας την περίοδο που σπούδαζα.. Μέναμε στην ίδια εστία και ήταν από τα πρώτα άτομα που γνώρισα. Από εμφάνιση pas mal ! Ψηλός, γεροδεμένος, ολίγον τι ξανθομπούμπουρας βέβαια και κλασικός άγγλος...
Σας έχω πει το βίτσιο μου με την αγγλική προφορά που με τρελλαίνει έτσι?? Ω ναι! Άλλες την βρίσκουν με τους ιταλούς, άλλες με τους ισπανούς, ε εγώ κάτι παθαίνω με το british accent! Τώρα πώς συνδυάζεται το accent ενός άγγλου με τους ελληνάρες που συναναστρέφομαι?? Ε καλά, για την Αννέτα μιλάμε... Τί να κάνω?? Τώρα καταλάβατε γιατί είμαι τρεις λαλούν και δυο χορεύουν??
Τί έλεγα? Α ναι... Που λέτε με τον Richard, ο οποίος μέσα στην ευγένεια, εξαρχής με βοήθησε με τα κατατόπια της σχολής και γενικότερα να προσαρμοστώ. Είχε και μία λόξα με την Ελλάδα (βλπ. διακοπές Ίο, Φαληράκι), κλασικός άγγλος. Αυτό το "κλασικός άγγλος" όμως, που να φανταστώ οτι ήταν σε όλα κλασικός??
Όχι, δεν αναφέρομαι στο οτι πίνει τσάι στις έξι και μετά ξεκινάει ο μαραθώνιος μπύρας. Μιλάω για το οτι ήταν πιο κλασικός.... ε ναι... αναφέρομαι στα πιο κρυφά προσόντα του για αυτό και το παρατσούκλι! Ουφ! Ούτε να το θυμάμαι δεν θέλω...
Πώς την πάτησα έτσι? Ε καλά είμουν και μικρή εννοώ πιο μικρή και άπειρη... ..
Μετά από ένα τρίμηνο παρέας, ένα βράδυ που είχαμε γίνει ντίρλα, μου έλειπε και ο Γιαννάκης, καθότι τότε τα είχα με τον Johnny the rockabilly (άλλο τραγικό λάθος), λέω άντε, why not?? Ο Richard είχε δείξει έτσι κι αλλιώς οτι τον ενδιαφέρουν, εκτός της Ελλάδας, και τα ελληνικά προϊόντα, οπότε λέω κι εγώ ας δοκιμάσουμε....Στο ίδιο κτίριο μένουμε, καλός είναι, ευγενικός είναι ψηλός είναι....why not???
Έλα όμως που αυτό το "why not" και η περιέργειά μου για να δω τί λάδι βγάζει η Αγγλία, ήταν huge mistake, δηλ. το "ΜΕΓΑ" λάθος. Το "ΜΕΓΑ"¨μεταφορικά πάντα, διότι....άστα να πάνε! Όχι, δε θα μπω σε καυτές λεπτομέρειες (δεν υπήρξαν κιόλας, και πώς να υπάρξουν άλλωστε). Ανύπαρκτες οι λεπτομέρειες κορίτσα....Στην κυριολεξία...
Βρε δώς του από ΄δω, δώστου από ΄κει, λέω ΟΚ, τότε δεν είχα και την πείρα να κρίνω πριν αγοράσω, λέω τώρα θα βγει το φίδι, έλα καλέ μου Διαμαντή...άφαντος ο Διαμαντής! Όχι, που θα ήμουν τυχερή... Μα τέτοιο ντερέκι και από γαρίδα γαριδάκι?? Όχι απλά γαριδάκι αλλά extra small τυρογαριδάκι!! Και τώρα τί κάνουν? Καθότι δεν ήθελα και να τον προσβάλω βεβαίως βεβαίως... Think, think.... τί think δηλαδή, ήταν απλό...
- Richard μου τελικά δεν μπορώ....Δεν είναι σωστό να απατήσω τον φίλο μου...
- What??? Τώρα το θυμήθηκες που φτάσαμε ως εδώ??
- Ναι καλέ μου, τώρα το θυμήθηκα....
Τί ήθελε δηλ. να του πω? Πού πας ρε καραμήτρο με το σιουγιαδάκι?? Και μου το είχε πει η Εύη (συμμαθήτρια) : οι Άγγλοι φημίζονται για τα μικρά τους προσόντα.... Ε λέω τί, σε μένα θα τύχει? Να όμως!!
Από τότε λοιπόν ο Richard, αν και το έπαιζε τρελός greek lover και high γκόμενος και wow (ε βέβαια με τί άλλο να εντυπωσιάσει), έμεινε απλά στο ρόλο του friend χωρίς benefits όμως!! Ευτυχώς, το έχαψε το story με τον Γιαννάκη, άσχετο αν εγώ μετά συνουσιάστηκα με άλλα γκομενάκια... και ποτέ με άγγλο βεβαίως βεβαίως....
Mε τον Richard δεν χάσαμε επαφή, καθότι και καλό παιδί. Στην πορεία ανακάλυψε οτι εκτός από τον έρωτά του για μένα (που πολλές φορές δε δυσκολεύτηκε να τον εκδηλώσει) αγάπησε κι έναν Rafaello...Ε ναι.....μεταξύ μας δε θα είχε και μεγάλη καριέρα στα κορίτσια. Είδατε που τα λέω καμιά φορά?? Μετά από μένα το χάος! Βέβαια, ο Rafaello και πολύ του έπεφτε. Αχ, αυτοί οι gay κούκλοι...
Νομίζω πως ήρθε η ώρα να ανοίξω το φάκελο.....Ααααα!! Έχω πρόσκληση σε γάμο!! Ο Richard παντρεύεται.....Αααα!!! (και δεν μπορώ να ουρλιάξω και μέσα στο τρένο) Παντρεύεται το Rafaello....
Πετράκηηηηηη, ετοίμασε τα τσίπουρα!!!!
