Αμάν κυρά μου! Πού την βρίσκεις την όρεξη πρωί πρωί...
Ε βέβαια, πως να μην είναι ορεξάτη αφού τα περνάει καλά με το πιπινάκι που έχει τσεπώσει τον τελευταίο μήνα. Από λήσταρχος Νταβέλης η κυρά Ντέπυ μεταμορφώνεται στο λεπτό σε "νιάου" κάθε φορά που χτυπάει το τηλέφωνο και είναι ο πιπίνος. Έχω χάσει και το λογαριασμό από τότε που ήρθα....Πόσα πιπίνια έχει φάει??? Γιατί τα τρώει λάχανο στο μήνα πάνω. Καλέ, ναι....έχει ξεπεράσει κι εμένα. Μήπως να αρχίσω να ανησυχώ?? Εγώ κάνω και καμιά παύση από το ένα στο άλλο. Αυτή... απανωτά τα χτυπήματα....Να μας ακούσει και κανείς να πει οτι ζηλέυω. Ε όχι και να ζηλέψω την κυρία Ντέπυ τςτςτςττς,ποτέ των ποτών...
Αλλά, δεν μπορώ αυτό το χαρωπό χαζοχαρούμενο αλα Βουγιουκλάκη ύφος πρωινιάτικα. Ναι, ξέρω μεσημέριασε. Αλλά όταν ξεκινάει η μέρα σου με τηλέφωνο από την αφεντικίνα η οποία μέσα στην τρελή χαρά, ενώ εσύ με την φωνή αλα νταλίκ (βλπ. νταλικέρης βλπ. πάλι χαράματα γύρισα χτες ) προσπαθείς να ξυπνήσεις ε δεν είναι και ότι καλύτερο....
- Μπορείς να μου κάνεις αυτή την εξυπηρέτηση??
- Μάλιστα, να σας την κάνω....πού πρέπει να πάω???
- Εεεε....(παύση καθότι γνωρίζει οτι δεν τα πάω καλά με τις υπηρεσίες του κωλοχανίου βλπ.κράτος)
- Ναι....(λέω)
- Εεεεε....εφορία!!
Παύση....
- Αννέτα, ακούς παιδί μου?
Βρε να ακούσω ακούω, απλά πνίγηκε η φωνή μου με το που άκουσα την μαγική λέξη.
- Μαα....
- Άσε τα μα βρε Αννέτα μου, έχω να πάω τράπεζα να τακτοποιήσω τις πληρωμές.
Ε είπε τη μαγική λέξη "ΠΛΗΡΩΜΗ" που ακούστηκε σαν κελάηδισμα καρδερίνας στα ωραία μου αυτάκια και άντε να της χαλάσω το χατήρι,αφού πληρωμές σημαίνει και μισθουλάκος.
- Δε θα σου πάρει πολύ χρόνο...
Υπολογίζω πόσο χρόνο θέλω, όχι τίποτε άλλο έχω και την στάση - καφέ για να πω τα νέα στον Πετράκη για τα χθεσινά μου χαϊρια. Ευτυχώς αυτή τη φορά δεν την πάτησα. Πλέον μετά τον Richard (θα σας πω και για αυτόν) παίζει τρελό χούφτωμα πριν φτάσω στο σημείο να αποφασίσω για το απροχώρητο βλπ. SEX, οπότε αυτή τη φορά προνόησα. Ευτυχώς δηλαδή. Με φύλαξε το καλό μου χεράκι που έχει γίνει εξπέρ στο χούφτωμα και υπολογίζει τα σαντιμααατρρρ (βλπ.εκατοστά) στο πιτς φυτίλι.
- Πρόστυχη....(η φωνή της Σίσυ από το βάθος)
Όχι θα κάτσω να ανεχτώ extra τυρογαριδάκια. Αμ δε! Μια φορά την πατάς, άντε δύο.
Σηκώνομαι που λέτε, ντύνομαι (κλασικές κινήσεις του πρωινού) με ταχύτητες ιλιγγιώδεις για να προλάβω να πάρω το ρημαδοχαρτί από την εφορία (αφού μου είπε η κυρία Ντέπυ οτι δε θα μου πάρει πολλή ώρα) και να προλάβω και ένα μισάωρο με τον Πέτρο.
Ευτυχώς! Εφορία - Πέτρος - salόn είναι όλα σε κοντινή απόσταση.
Φτάνω που λέτε στην ωραία εφορία με μια φωνούλα να ακούγεται κάπου στο βάθος "μην συγχιστείς, όλα καλά, έλα ήρεμα, χαμογέλα,think positive "... Άντε να σε ακούσω. Πηγαίνω σούμπιτη στο γραφείο της προϊσταμένης, αφού υποτίθεται οτι είχε ενημερώσει η κυρία Πιπίνοβα για να έχουν έτοιμο το χαρτί. Η προϊσταμένη όμως απούσα. Άδεια αναρρωτική. Ωραία, σίγουρα θα έχει ενημερώσει. Αμ δε! Το αμ δε σήμαινε οτι έπρεπε να περάσω από το ένα γραφείο στο άλλο για να φτάσω στο πολυπόθητο χαρτί.
Θετική σκέψη ήθελες ε? Χαμόγελο ήθελες ε? Ε βέβαια, δεν πήγες εσύ στην εφορία, εγώ πήγα. Εννοείται οτι αμέσως ειδοποιώ την madame Ντέπυ και αφού ρίχνει ένα μπινελικάκι τόσο δα μικρό για την φίλη-προϊσταμένη, μου λέει με εκείνο το faux-χαζοηλίθιο ύφος ( λες και μίλαγε στο πιπινάκι της) :
- Έλα βρε Αννετούλα μου, κάνε το καλό...
Που σήμαινε μία ώρα minimum εκεί μέσα. Βρε, εγώ να το κάνω το καλό, το θέμα είναι μετά ποιος θα κάνει το καλό να φέρνει τα τσιγάρα στον Κορυδαλλό. Υπομονή Αννέτα, υπομονή! Ρε, και η υπομονή πόσα όρια έχει??
Το μόνο καλό που σου κάνει η εφορία είναι οτι φροντίζει για τη φυσική σου κατάσταση. Από τον 1ο στον 4ο, από τον 4ο στο 2ο, από τον 2ο στον 4ο για υπογραφή και καταλήγεις στον 1ο. Υποτίθεται οτι εκεί πλέον τελειώνει το aerobic. Υποτίθεται.... Γιατί με την εφορία ποτέ δεν είσαι σίγουρος πότε θα τελειώσει το training...
Ευτυχώς (είδες βρε άμα σκέφτεσαι θετικά) ο γολγοθάς τελείωσε μετά απο 1 ώρα και 45 λεπτά. Ω ναι! Όχι σώτα, αυτό ήταν ολόκληρο καφάσι ήττας. Και χωρίς καφέ.Και λες ΟΚ, θα την αφήσω να περιμένει και άλλη μισή ώρα.Αμ δε που θα μου πήγαινε καλά...
- Αννέτα μου τελείωσες? Έχει έρθει η κυρία Ευτέρπη για βαφή και σε περιμένει...
Τί της λες?? Καθότι μετά από την επανεμφάνιση της κυρίας Τασίας (βλπ. δημαρχέσενα) η οποία αν θυμάστε είχαν πλακωθεί με αποτέλεσμα να σταματήσει το πέρα δώθε των φακλάνων. Η κυρία Τασία που λέτε, μετά την τελευταία της επίσκεψη σε άλλο κομμωτήριο της περιοχής, κατέληξε με μαλλί πρασινοκαροτί, Λες και η κυρία Ντέπυ έκανε τα βουντού της ένα πράγμα. Οπότε σου λέει από το να παριστάνω τον ευχούλη ας γυρίσω στα παλιά καλά λιμέρια.
Οπότε, γύρισε σαν την βρεγμένη κολοκύθα. Γιατί με κολοκύθα έμοιαζε το κεφάλι της.Μαζί λοιπόν με την κυρά Τασία γύρισε και όλο το υπόλοιπο τσούρμο που όλως τυχαίως είχε εξαφανιστεί. Όλες λόγω υποχρεώσεων...Ναι, ξαφνικά όλες οι κυρίες άνω των 60 γίνανε businesswomen!! Όπως καταλαβαίνετε πλέον υπάρχουν μέρες που όχι να φτύσω, ούτε να αναπνεύσω δεν προλαβαίνω...
Τρέχα Αννέτα!! Και δεν πρόλαβα να πάρω και καφέ!! Νεύρααααα... Και έχεις και την άλλη να σφυράει....Ε βέβαια, ας είχα περάσει κι εγώ ένα υπέροχο βράδυ με πιπίνι και όχι θα σφύραγα χαρούμενα, ολόκληρη Τόσκα θα σου τραγουδούσα.
Αααχ, τι τραβάω! Άντε γιατί περιμένει και η κυρα Ευτέρπη για το χρυσανθοκόκκινο της άμμου!!!
Πετράκηηηηη καφέεε....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου