Happy birthday Lorenzo

Xρόνια σου πολλά, ότι επιθυμείς!!

Τί να επιθυμείς δηλαδή, που αυτό που επιθυμείς το έχασες προ πολλού! Τώωωρα, κάτσε και κλαίγε!

Έτσι είναι, όταν έχεις το κελεπούρι δίπλα σου. Γιατί περί κελεπουριού ο λόγος. Ποιος λόγος δηλαδή, για μένα λέω. Α, όλα κι όλα, ψώνιο δεν είμαι, αλλά αυτά παθαίνει όποιος τις νύχτες περπατεί!

Ναι, αναφέρομαι στον πρώην μου. Ή μάλλον σε έναν από δαύτους, καθότι σαν μοιραία γυναίκα που είμαι και ερωτεύσιμη ( γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε ), με ερωτεύτηκαν αρκετοί. Άσχετα αν εγώ έκανα το παγώνι. Γιατί άραγε???

Που λέτε, χθες είχε γεννέθλια ο Γιαννάκης. Τί εστί Γιαννάκης? Ένα από τα σταθερά γκομενάκια εκ παρελθόντος. Νεανικός έρωτας ο οποίος ναι ω ναι, ναι σας λέω, έσπασε ρεκόρ.....κράτησε 2 χρόνια. Από τη Β' Λυκείου μέχρι και πριν φύγω για την ωραία Αγγλία.

Εμ, αφήνουμε Γιαννάκη μου τέτοια θεά να σου φύγει?? Γιατί όταν είμασταν μαζί, μου το έπαιζες ο "μοιραίος" της τάξης α λα Lorenzo Lamas της εποχής, κι εγώ το αθώο τότε κοριτσάκι, το έπαιζα η πιστή Πηνελόπη που κάθεται και καμαρώνει τον greek lover του Β3.
Έχε χάρη το ωραίο σου μακρύ μαλλί, γιατί είχα και ένα φετίχ με το στυλ του ροκαμπίλι. (Παναϊα μου, τώρα που το θυμάμαι.....μπλιαξ).

Έλα όμως που το κοριτσάκι ξύπνησε νωρίς, ευτυχώς δηλαδή, και δε θυσίασε το School of Art στο Λονδίνο για τον Johnny. Σιγά που θα έχανα το Λονδίνο. Απαπαπα! Ούτε μία στο δις. Βέβαια, μόλις ανακοίνωσα την απόφασή μου να φύγω και το κλασικό " όποιος θέλει ακολουθεί " με το μοιραίο μου ύφος αλα άλλη Γκρέτα Γκάρμπο, (διότι λόγω Ουρσουλίνων είχα και ένα καλάμι καβαλημένο, που ευτυχώς δεν κράτησε πολύ), η μόνη απάντηση που έλαβα εκ Johnny ήταν ένα " Α, τί μας λες ! "

Μωρέ σας λέω.....

Ε, τους είπα! Γενικά είπα δηλαδή. Μέχρι που πλέον κατάλαβε πως ότι έλεγα το εννοούσα.

Και από εκεί που ήταν ο μοιραίος Lamas του γύρισε μπούμερανγκ και έγινε το λυπημένο λάμα!

Να δείτε κλάμα και κακό ο Johnny ο ροκαμπίλι. Εγώ να χαίρομαι που πετάω προς  Μ.Βρετανία κι εκείνος να με παρακαλάει να μείνω.

Τί λες καλέ μου?? Χάνονται τέτοιες ευκαιρίες??

Άσχετο που κατέληξα μετά. Να μην σας τα πολυλογώ (τι πρωτότυπο) με τον Γιαννάκη κρατήσαμε μια επαφή. Αρχικά πολλά τηλέφωνα και μηνύματα αλλά ποτέ συζήτηση για διακοπές στο Λονδίνο. Ε, κι εγώ κατέληξα στην αγκαλιά του Richard. Πόση υπομονή πια??? Είναι και οι ορμές, ε κοριτσάκι ήμουν (εεεε ακόμα είμαι), μου την έπεσε ο Ριχάρδος ο μικροτσούτσουνος (άλλη ιστορία, να μου θυμίσετε να σας την πω) που δεν ήξερα βέβαια τα προσόντα του μέχρι να φτάσω κρεβάτι μεριά, οπότε μας τελείωσε ο Γιαννάκης!

O oποίος Γιαννάκης, γιατί περί Γιαννάκη ο λόγος, από μοιραίος Johnny μεταμορφώθηκε σε Γιαννάκη με γυαλιά και θέση τραπεζοϋπαλλήλου σε μεγάλη τράπεζα.

Όχι καλέ, δεν έχω τίποτα με τα παλικαράκια στην τράπεζα, με τους μαμάκηδες όμως έχω! Κι ο Johnny έναν έρωτα έχει μετά από μένα. Τη μαμά του. Ευχαριστώ, σε ευχαριστώ υπερδύναμο ον του μυαλού μου που μου έδειξες το σωστό δρόμο!!

Το θέμα είναι οτι κι ο Γιαννάκης περιμένει να του δείξω εγώ το δρόμο προς το γάμο. 

Ω ναι, αν κι έχουν περάσει 10 χρόνια, ακόμα ελπίζει! Θα ελπίζει μέχρι την αιωνιότητα. Τί να σου κάνω καλό μου?? Ας πρόσεχες darling!

Το μόνο χατήρι που του έκανα ήταν να κρατήσουμε μια τυπική πλέον επαφή τις μέρες των εορτών, γεννεθλίων και εθνικών επετείων. Τί να σου κάνω dear?

Τώρα κάτσε και παίξε με τα μπουμμμμερανγκ!!!!

Happy birthday.........