Ποτέ τα Σάββατα

Θέλω να την κάνω την μαλακία μου...ψέμματα να πω?? Αλλά μήπως πρέπει πρώτα να σκεφτώ πριν πράξω???

Δεν είναι λίγες οι φορές που αυτός ο έρημος παρορμητισμός μου με οδήγησε στη σώτα...Τί να κάνω ρε παιδιά,άμα με πιάσει αυτή η μαλακία και μου σφηνωθεί κάτι στο μυαλό(τζιιιιιιιζζζ) ε δεν μπορώ να το ελέγξω.....

Τί να γίνει? Δεν είναι τυχαίο που οι κοντινοί πλην τίμιοι φίλοι μου με λένε τρελλή.

Όλα που λέτε ξεκίνησαν όταν το γκομενάκι που γνώρισα προ 2 εβδομάδων, για το οποίο ευθύνονται τα άστρα της κυρίας Αφροδίτης (αν θυμάστε από προηγούμενο επεισόδιο), με πήρε χθες το βράδυ την ώρα που τα έπινα με τη Σίσυ και τον Πετράν ( από τις λίγες φορές που μας κάνει ο άρχοντας της Δαβάκη την τιμή να μας συνοδεύσει)  και είχαμε απογειωθεί με τους ήχους εκείνου του υπέροχου γαλανομάτη DJ στο  SIX D.O.G.S...

Κι εγώ δεν ξέρω πώς πήρα χαμπάρι το κινητό που λύσσαγε μέσα στην τσέπη μου.Ήταν ο τυπάκος ο οποίος λόγω του οτι τον έγραψα Σαββατιάτικα,πήρε να μου αφιερώσει ένα άσμα του Αντωνάκη...

Ναι οκ, με τα ελληνικά άσματα δεν τα πάω και πολύ καλά,στον Αντωνάκη όμως έχουμε μία ιδιαίτερη αγάπη κυρίως μετά από ένα μπουκαλάκι βότκα που η ζωή είναι υπέροχη και τον ακούς για να πέσεις στα πατώματα , γιατί όσο να ΄ναι οι Έλληνες ένα μαζοχισμό τον έχουμε (μας αρέσει να κυλιόμαστε στα πατώματα και τις ώρες που δεν κάνουμε SEX)

Το θέμα που λέτε ξεκινάει όταν ο Δημητράκης (το τυπάκι fan-Ρέμου) στις 4 το πρωί πήρε να αφιερώσει το άσμα "Τα Σάββατα" 

"Μα γίνεται να μη με αγαπάς τα Σάββατα??" Εεεεεε?? (βγαίνει το συννεφάκι-φούσκα πάνω από την κεφαλή μου)

Χμμμ.... Πού να σταθώ??Στο οτι μετά από δύο εβδομάδες που έτυχε να συνεχίσουμε να βγαίνουμε(γιατί το ρεκόρ μου δεν ξεπερνάει το μήνα) πρέπει και να σε αγαπάω?? Από τώρα?? Μήπως πρέπει και να ραφτώ??Δηλαδή τί τρέχει με τα Σάββατα?? Για όπα λίγο, γιατί μάλλον κάτι έχω χάσει.... Ναι, δε σε αγαπάω τα Σάββατα.Πώς να το κάνουμε δηλαδή, τα Σάββατα είναι αφιερωμένα σε μένα και την παρέα μου.Πού είναι αγαπητέ μου το κακό??Ακόμα και να σε αγαπούσα (μακρυά από μας) το οτι την συγκεκριμένη μέρα εγώ θέλω να πάω να χτυπηθώ σαν το χταπόδι (καθότι δεν έχουμε και το ίδιο γούστο στη μουσική) ενώ εσύ θες να ακούσεις τις ζεμπεκιές σου, τί σημαίνει?? Οτι δε σε αγαπάω??

Η αλήθεια βέβαια είναι οτι δε σε αγαπάω.... Πότε καλέ να προλάβω??Και αν εσύ στις δύο εβδομάδες αγαπάς (γιατί είμαι και συμπαθέστατη και ερωτεύσιμη βεβαίως βεβαίως και ναι ας το ομολόγήσουμε,πολλοί πέσανε στα πατώματα για χάρη μου,σκάσε Πετράν που όταν το αναφέρω με λες ψωνάρα) εγώ τώρα τί πρέπει να κάνω??

Για να μη σας τα πολυλογώ (ναι,ξέρω,είμαι λίγο παρλαπιπίδω) εξεπλάγην λίγο από τη συμπεριφορά το Δημητράκη,κι επειδή εκείνη την ώρα μετά απο τρία καμικάζι ήταν δύσκολο να σκεφτώ, του το έκλεισα στη μούρη.Για να μην φανώ όμως και γαϊδουράκι του έστειλα ένα μήνυμα του στυλ "Καλέ μου δεν σε άκουγα".

Το καλό είναι οτι αν και φρίκαρα εκείνη τη στιγμή, γιατί το απόγευμα είχε προηγηθεί και μία γκρίνια επειδή θα έβγαινα με τον Πετράν , η ψωνάρα κολακεύτηκα και συνέχισα το χταποδίσιο χορό και τα χαμόγελα δεξιά και αριστερά...

Αχ!Πότε θα πέσει ο γαλανομάτης DJ?? Αννέταααα,σύνελθε! Εδώ ο άλλος σε παίρνει και σου βάζει τραγούδια κι εσύ σκέφτεσαι τον DJ????

Άρα.... πού καταλήγουμε?? Οτι πρέπει να την κάνω την μαλακία που λέγαμε στην αρχή και ναι επιτέλους θα δώσω κι εγώ μία σώτα...

Λυπάμαι Δημητράκη μου, you are too good to be true!!

Ίσως κάποιο άλλο κοριτσάκι εκτιμήσει τον Ρέμο και τον Κιάμο και τελικά σε αγαπήσει.....και τα Σάββατα!!!