Ντριιιν.....ντριιιιιν....ε ντριιιν λέμε!
Πώς τρελλαίνομαι όταν χτυπάει το τηλέφωνο πρωί πρωί και κυρίως όταν είναι μέρα ρεπού, ήτοι Δευτέρα!
Όλοι, μα όλοι γνωρίζουν οτι η Δευτέρα είναι μία ιερή μέρα για μένα ο ύπνος δε, η μεγαλύτερη ιεροτελεστία, που σημαίνει οτι μέχρι τις 2 με 3 το μεσημέρι δεν θέλω κιχ....
Ποιός διάολος είναι πρωί πρωί, μέχρι να βρω και πού είναι χωμένο το κινητό, δε σταμάταγε κιολας, το ντριιιν τρύπαγε σαν κομπρεσερ μέσα στα μηλίγγια μου.
- Ποιός??
- Έλα ρε παιδάκι μου πια.... τί......κοιμάσαι??
- Όχι καλέ, γεμιστά έφτιαχνα....
- Στις 9 το πρωί?? Δε δουλεύεις??
- Hellooooo....it's Monday! Ποιός?? (γιατί ακόμα δεν μπορούσα να καταλάβω ποιος είναι)
- Εγώ είμαι καλέ....
- Εσύ? Και ποιά είσαι εσύ??
Ναι οκ, πρωί πρωί δε θα κάτσω να είμαι και ευγενική εφόσον μου διέκοψες εκείνο το ωραίο όνειρο με τον ψηλό μελαχροινό θεό, που τρέχαμε στην παραλία σαν άλλοι Χάμφρεϊ Μπόγκαρντ και την άλλη, δε θυμάμαι πώς την λένε.... θα θυμηθώ.... θα ρωτήσω την κυρία Ντέπυ αύριο, αρκεί να το θυμηθώ.
- H Αλέκα είμαι καλέ....
- Έλα ρε Αλέκα πρωί πρωί, στον ύπνο σου με έβλεπες??
Τί εστί Αλέκα....
Η Αλέκα είναι συμμαθήτρια από το σχολείο, η οποία από καλή επαναστάτρια και αργότερα ενεργό μέλος της Greenpeace, κατέληξε μαμά δύο τέκνων και ενός συζύγου - μεγαλοδικηγόρου, ο οποίος καθαρός φαλλοκράτης, ήθελε τη γυναικούλα του στο σπίτι να μεγαλώνει τα παιδάκια της και τις υπόλοιπες ώρες να χαζολογάει μεταξύ μανικιούρ, κομμωτηρίου και κουμ καν με τις φιλενάδες....
Ποιά η Αλέκα, η επαναστάτρια. Τί σου είναι τα φράγκα ε??
Στο μόνο πράγμα που η Αλέκα ήταν κάθετη, ήταν η φασίνα και το φακιόλι, γι'αυτό και ο δικηγόρος του διαβόλου (γιατί δεν είναι και ο πιο άγιος άνθρωπος) της εξασφάλισε την Ναργκίς εκ Φιλιππίνων για το μαγείρεμα και τις δουλειές.
Στο θέμα όμως των παιδιών δεν υπήρχε περιθώριο συζήτησης..... Αλέκα - μαμά - εκπαιδευτής και ορισμένες φορές παιδευτής!! Γιατί μπορεί ο Black Joe να έκανε το Αλεκάκι νοικοκυρούλα, αλλά εκστασιάζεται από το επαναστατικό παρελθόν της φιλενάδας.
Το ερώτημα είναι: τί κοινό έχω εγώ με την Αλέκα??
Αααα όλα κι όλα. μπορεί οι ζωές μας να είναι τελείως διαφορετικές, και πέραν του μηνιαίου ρεκτιφιέ - μαραθωνίου που της κάνω στο σπίτι και ξέρω οτι ποτέ δεν τελειώνουμε στο πεντάωρο ( διότι για την Αλέκα το μαλλί είναι ιεροτελεστία ), δεν υπάρχει κάτι άλλο κοινό.
Εκείνη αφοσιώνεται στο ποιό Play mobil βγήκε τελευταία ενώ εγώ με το ποιό είναι το πιο in στέκι για το Νοέμβριο στα Εξάρχεια.
Βέβαια, να το ομολογήσω, είναι ευχάριστη τύπισσα όταν μιλάμε, και πάντα αναπολούμε τις μέρες του σχολείου, κυρίως τις πλάκες που κάναμε στη γαλλικού, εκείνη τη madame με το ροζ μαλλί, την madame Pauline.... Αχ....μα πώς περνάνε τα χρόνια.....
O λόγος που με πήρε η Αλέκα πρωί πρωί, που για εκείνη το "9" σημαίνει οτι σχεδόν είναι μεσημέρι, ήταν το reunion της τάξης με τα κορίτσια.
Αμάν ρε Αλέκα, αφού ξέρεις οτι δε τα γουστάρω αυτά τα reunions, γιατί επιμένεις κάθε φορά?? Όχι τίποτ'άλλο, αυτή που τα οργανώνει είναι η ίδια και πάντα στο σπίτι της, και όλως τυχαίως γίνονται πάντα μόλις τελειώσει με το καινούριο maison decoration!!
Naι, το σπίτι της Αλέκας είναι όντως λες και έχει βγει από αυτά τα περιοδικά που πάντα τα κοιτάς και αναρωτιέσαι : "εγώ πότε θα γίνω πλούσια οέο??"
- Αλέκα μου, δε θα μπορέσω να έρθω (χωρίς καν να έχω ρωτήσει το πότε, πώς και γιατί )
- Δεν παίζει καλή μου reunion χωρίς εσένα....
Ναι, η αλήθεια είναι οτι στα reunions με τα κορίτσια τα περνάμε φίνα, κι αυτό γιατί κάθε φορά περιμένουν τα συναρπαστικά μου νέα από τη συναρπαστική ζωή που νομίζουν πως έχω, καθότι η μόνη single της παρέας από το παρθεναγωγείο, και ναι όλες οι παντρεμένες θεωρούν οτι μια single έχει μια συναρπαστική ζωή.
Άντε τώρα να τους πείσεις οτι η συναρπαστική ζωή μου περιλαμβάνει το κομμωτήριο της κυρίας Ντέπυ, τα μοναχικά βράδια με τα πιτζαμάκια - αρκουδάκια και τα ΣΚ έξω με τα αλητήρια φιλαράκια μου. Ε, εκείνες όλα αυτά τα θεωρούν extraordinary!!!
Μάλλον, πιο πολύ εκστασιάζονται με οτι απλά ξέφυγα από τον κατεστημένο τρόπο εξέλιξης : αποφοίτηση με καλό βαθμό - σπουδές στο εξωτερικό - γάμος με κάποιο επιτυχημένο - οικογένεια - τάφος!
Ε ναι, εκεί εγώ πάτησα πόδι πριν βρεθώ με το ένα πόδι στον τάφο. Γιατί ναι,οκ, μπορεί να ήθελα να είμαι με τον super wow γκόμενο, αλλά χωρίς το υπόλοιπο παραμυθάκι με το αίσιο τέλος...
Να μην σας τα πολυλογώ. (ξέρω ξέρω αλλά ακόμα να με μάθετε??) προσπαθούσε πόση ώρα να με πείσει οτι θα είναι όλες οι κοκόνες μαζεμένες και πάντα μετά των συζύγων ή αρραβωνιαστικών τους, που σήμαινε οτι έπρεπε να βρω και συνοδό. αν και δεν ήταν λίγες οι φορές που πήγαινα μόνη μου.
- Αλέκααα, δεν παίζει....
- Καλέ, μην αγχώνεσαι, θα είναι και ο Μιχάλης....
- Μιχάλης??
- Ναι καλέ, ο ξάδερφος μου....
Αααα, πες το έτσι καλή μου, οτι το reunion έχει κι ένα σκοπό.....γιατί όλες οι κοκότες είχαν βάλει αμέτι μουχαμέτι να με αποκαταστήσουν.
Και όλο το κουβεντολόι περί "γουστάρω την ανεξαρτησία μου, και είμαι καλή όπως είμαι" κάθε φορά μάλλον τσάμπα σαλάκι χάλαγα, και όλο το παραμυθάκι με την single φιλενάδα που μάλλον στα μάτια τους ως γεροντοκόρη φαίνομαι, πήγαινε εννοείται στο βρόντο.
Αφού ξέρεις βρε Αλέκα μου οτι δεν τα γουστάρω αυτά, θέλω μόνη μου να βρίσκω τον ένα και μοναδικό γκόμενο του μήνα και μπλα μπλα μπλα, εννοείται οτι δεν θα έβγαζα άκρη με την Αλέκα.
Τεσπα, επειδή δεν είχα και άλλη όρεξη για περαιτέρω κουβέντες, καθότι δεν είχα πιει και καφέ, απλά μου έθεσε ντεφάκτο οτι το Σάββατο και ώρα 21.00 θα είμαι στο σπίτι της και .....σντουπ μου το κλείνει και στη μούρη.
Ααααα τρελλαίνομαι να μου το κλείνουν στη μούρη....αλλά τέσπα, πώς να παρεξηγήσεις μία τρελλαμένη μάνα?? Καθότι ανεξαρτήτου ηλικίας μία μάνα είναι μάνα..
Πώπω τί μας βρήκε Δευτεριάτικα. Έχω 5 ολόκληρες μέρες διότι η σημερινή είναι αφιερωμένη στη πάρτη μου, για να βρω τη δικαιολογία ( μόνο πάνω από το πτώμα της ) για να γλυτώσω το reunion!!!!!
TO BE CONTINUED......
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου